CHCIAŁBYM BYĆ TĘCZĄ

Chciałbym być tęczą 

Na twoim niebie,

Chciałbym być siłą 

Tobie w potrzebie – 

Albo piosenką 

Na twoich ustach,

By pocałunkiem 

Je muskać...

CHCIAŁABYM ŚPIEWAĆ O TĘCZY

Chciałabym zaśpiewać tobie

Piosenkę, co o tęczy opowie.

Chciałabym pisać o poezji rzece,

O sile twojej i troskliwej opiece.

TRZY PANIE

............ Jedna pani ponętna,

................ Druga obojętna,

.................... A trzecia wstrętna.

I boli czas, i boli decyzja,

Boli słów ciągła nieprecyzja,

Bolą wahania i niepewności -

Odbierają całą radość miłości.

............. Na pierwszą trzeba poczekać dalej

................. Druga sama dobija się do serca stale

...................... A trzecia? - jest co dzień pod ręką i bez ale

I oto jest bolesne pytanie:

Bowiem są trzy różne panie;

Dla której warto marzyć skrycie

I poświęcić dla niej swoje życie?

.............. Pierwsza czeka na twą decyzję spokojnie

................. Druga walczy o twe serce jak na wojnie

..................... A trzeciej? - czas płynie dużo, dużo wolniej...

I powiem ci, że pytanie to jest trudne –

Bo zależy, czy chcesz mieć życie nudne,

Czy raczej doznawać rzeczy niezwykłych –

Takich, do których jesteś nieprzywykły?

I jeszcze też zależy mocno od tego,

Czym chcesz się w życiu kierować, Kolego.

Czy chcesz życie budować z miłością w sercu,

Czy tylko z wygody stanąć na ślubnym kobiercu?

Jeśli z miłości – to musisz brać swe ciało w karby,

A jeśli z wygody – stracisz cenne miłości skarby.

To twoje życie, więc i wybór należy do ciebie, Kolego –

Niech nikt nie przekonuje cię do zdania swego.

autor: Zolitka

NA KRECHĘ?

W wielkich miastach

Są wielkie sklepy;

Wielkie sklepy

Nie dają na zeszyt.

W wielkich sklepach

Są wielkie ceny –

 Ale sprzedać

Nic nie możemy...

BÓL

Stały drzewa w zadumie,
    W końcu przydługiej zimy
        I spóźnionej wiosny.

I ja stałem,
  Jak długo
     Powiedzieć
       Nie umiem:
         Mały,
Lecz smutek mój
   Większy niż las cały!

Czy drzewa mogą
  Cierpieć?

Czy serca ich drzewne
  Mogą boleć
    Jak moje?

Czy łzy ich
  Żywiczne
    Pieką
      Jak moje?

Czy nerwy ich
   Liściaste
      Drżą jak
         Moje własne?

                     Dobrze być drzewem,
                                 Lepiej kamieniem,

Ale najlepiej być
          Nieistnieniem!

PIĘKNE CHWASTY

piękne kwitnące chwasty

wyrosły dziko nad rzeką

i to nie są wymysły fantasty –

rusz tylko swoją powieką

podnieś swe oczy i zobacz

jak piękna to była roślina –

to dobre lekarstwo na rozpacz

choć teraz to sucha bylina

bo zawsze gdy na nią spojrzysz

uśmiech twarz twoją rozjaśni –

tyle w niej piękna dojrzysz

że szybko zapomnisz o waśni

tyle zobaczysz dziwnego uroku

ciepła, miękkości i słodkości

że zajaśnieją tobie wśród mroku

i chętnie zapomnisz o złości

niechaj więc stoi nam na widoku

niech wszystkich nas rozwesela

niechaj już nikt nie stoi na boku

lecz chętnie jej piękno powiela

autor: Zolitka

WITAJCIE NA MOIM BLOGU!

Witajcie i tłumnie przybywajcie,

I innych ze sobą zabierajcie! :)

SAMOTNOŚĆ

W moim samotnym domu, 
Nie ma uśmiechać się komu... 

Nie ma do kogo buzi otworzyć,
Ani komu na talerz nałożyć.

Nie ma kogo zawołać czule,
Ani przed kim wylewać bóle.

Nie ma się z kim radować ani smucić,
Nie ma się nawet z kim pokłócić ;)


autor: Zielony K i Zolitka

PRZYJAŹŃ

Przeminie uroda,
   Przeminie i zdrowie.
       -Nikt ręki nie poda,
Nikt kocham nie powie... 

Nie będzie już kogo nawijać
       I zrobi się smutno,

            I zrobi się nijak -
Więc dobra jest przyjaźń!... 

          
      GDY MI CIEBIE ZABRAKNIE

Gdy mi Ciebie zabraknie,
   To mi wszystko wyblaknie

  
 Opadnie żagiel na mej łodzi,
    Wszystko przestanie mnie obchodzić

       A z oka padnie łezka
        W kolorze blu - niebieska...

                                               

             JEŻELI ODEJDZIESZ

       Jeżeli odejdziesz
         To ciężko będzie

     Jeżeli odejdziesz
         To ciemno będzie

     Jeżeli odejdziesz
         To serce mi zabierzesz

                                               Więc nie pij więcej, Brachu
                                                      Żebym nie umierała ze strachu... 

autor: Zolitka